تازیانه بر باد می زنیم
سنگ بر دریا می کوبیم
دشنام به آسمان می گوییم
اینسان که انسان بودن را طعمه ای قرار داده ایم
برای رفتار نامتعارف
و
مصلحت خویش را قربانی حیات کرده ایم
و یکپارچه پیش می رویم ...
امین
نوشته شده در پنجشنبه 3 آبان 1386 ساعت 05:55 توسط
kalamejan
+
|
نظرات (0) |
ارسال
به دوستان