کلام جان - ترديد سرنوشت ساز

کلام جان

...

با که می ستیزی.. به کدامین راه می گریزی..!

تو در وجودت غرور رخنه کرده

قلب سنگت بی زار از محبت ٬ خسته از توجه و گریزان از عشق...

به زانو در آمدن را تجربه کرده ای ـ می دانم ـ

برای ایستادن تلاش کن.

شکست تو شکست من است ٬ شکست زندگی است ٬ پس بمان در میدان

در نبردگاه زمان با هر ثانیه حرکت کن بسوی زندگی بسوی عشق بسوی ...

سکوت سربی تو همانند پائیزی است که باران ندارد

ـ تحصنی که پایان ندارد ـ

آیا محتاج نگاهی نیستی که تو را شاد کند و یا با تمنا عشق آغاز کند !

آیا طلب خوبی نداری در برهوتی که نامش زندگی است !

تو در پناه تنهایی ! بقا نداری .. جریان نداری.. اعتماد کن دوست من

اعتماد کن ـ بیشتر و بیشتر ـ

من رج به رج وجودم را در راه عشق تو پیر کرده ام

و با وجود ناملایمات مانده ام

و این حس دوگانه از بود و نبود تو را با تردیدی سرنوشت ساز از حضور تو رقم خواهم زد..

امين

نوشته شده در جمعه 18 خرداد 1386 ساعت 06:52 توسط kalamejan
+ | نظرات (0) | ارسال به دوستان