کلام جان

...

دل چیه دو حرف کهنه که نشسته اند باهم

از قدیما اون زمونا خلقت آدم و حوا

دل چیه یه آشیونه خلوت تنهایی ما

یه امیدی که همیشه می بره ما رُ به رویا

دل چیه اشک بهار روزای آخر خرداد

آخرین موجی که خورده به تن زخمی دریا

دل چیه حکایت مجنونی لیلی تاریخ

قصه ی شیدایی فرهاد در حال تمنا

دل چیه لمس یه درد گوشه پنهان انسان

گرمی یه حس کهنه عاری از تعبیر و معنا

دل چیه آرامش تن به هوای عشق تازه

یه سپیده ی طلایی لحظه ی چیدن فردا

دل چیه رنگین کمون گلای شهر بهشت

بهترین رفیق جون وقتی آدم می شه تنها ...

این دل که سایبون ظهر تابستون درد

خنکای هر بهار می بره مارو به هر جا

این دل بازیچه ی دست دو عاشق خیالی

به جز این دل شکسته کی میشه ناجي دنیا

امين

نوشته شده در دوشنبه 14 خرداد 1386 ساعت 12:56 توسط kalamejan
+ | نظرات (0) | ارسال به دوستان