کلام جان
...

 عاقبت رنج بشر روزی به پایان می رسد

 مرگ گل های بهاری سخت آسان می رسد

 قسمت انسان برای زندگی یک لحظه است

 بی صدا بی رنگ چون برف زمستان می رسد

 این  خزان  نا امید  آرزوی  آدمی       

 برگ ریزان از پس صد عشق سوزان می رسد

 من نمی دانم که این رنج سفر با من چرا

 پایکوبان و خوش احوال و خرامان می رسد

 خرمن سبز نوای زندگی ویران شده   

 سوز اشک و شور حالش از نیستان می رسد

 شب ،  شب  آشفتگی های  گذار زندگی است 

 ای صنم آخر جدایی از نگارم کی به پایان می رسد

   امین

نوشته شده در چهارشنبه 19 ارديبهشت 1386 ساعت 07:11 توسط kalamejan
+ | نظرات (3) | ارسال به دوستان
مطلب 20 از 45
مطلب قبل | مطلب بعد