نمی دانم که آیا بین ما 

                  _ من و تو _  

         روز موعودی خواهد بود یا نه

                        روز دیداری که بر آن امید بندم  ،

                                       بر خیالش  سُکان افکارم را رها کنم  و  بر آرام گاهش پهلو گیرم..

   هیچ نمی دانم   در روزگاری که نه مرزی برای جدایی و نه حدی برای فراموشی در آ ن وجود دارد ..

رفتنت نزدیک است     نه از این خاک موروثی    نه از موطن اجدادی    و نه از این گستره ی تنگ یأس ،

از مرز میان بود و نبود من   از لابلای رشته های خاکستری ذهنم  و از تراکم مشوش خیال واره ی اندیشه ام .

تو  مرگی بودی تدریجی برجاری رگ هایم 

                           شبواره ای سرد بر روح و روانم  

                                      سنگواره ای سخت سیلی خورده ی دست غرور  

تو انگار که هیچگاه  نبو ده ای   _ برای من_     همانگونه که  من نیز نبو ده ام   _برای تو_

  امین