اومده زوزه کشون باد شمال 

     به سراغ هر شکوفه و نهال

 کوله بارش پر سرمای یخی

     گرد راهش برفای یواشکی

نور سردش فانوس شبای تاز 

    کوچه هامون خالی از صدای ساز

 می شینه کنار قاب پنجره

    مثل اون بخار روی حنجره

 می پیچه سکوت سردش تو خونه

   حالا دیگه دوره دوره ی اونه

 دزدکی شریک لحظه ها میشه

     شاهد شادی آدما میشه

 به خیالش دل آدم عاشقه

    سقف خونش پرپر شقایقه

 چشمای ساده و نازش گریونه

    داره از خوشی های عشق می خونه

 آخه سرما غم و غصش چی چیه

    واسه اون غم زیادی هیچیه

 نمی دونه این دل سرد و کبود 

    با یه دنیا غصه های  دیر و زود

 داره این زندگیشُ سر می کنه

    دیگه این قصه رُ از بر می کنه

    امین